خونریزی لثه یکی از مشکلات شایع در حوزه سلامت دهان و دندان است که بسیاری از افراد در سنین مختلف آن را تجربه میکنند. هرچند در نگاه اول ممکن است خونریزی لثه موضوعی ساده و بیاهمیت به نظر برسد، اما در واقع میتواند نشانهای از مشکلات جدیتر در سلامت دهان یا حتی بیماریهای سیستمیک باشد. شناخت دلایل اصلی خونریزی لثه و توجه به آنها اهمیت زیادی دارد، زیرا درمان بهموقع میتواند از عوارض جدی مانند از دست دادن دندان یا بیماریهای قلبی–عروقی جلوگیری کند. این مقاله از کلینیک دندانپزشکی دکتر برفروشان با هدف بررسی دلایل خونریزی لثه و راهکارهایی برای پیشگیری از این عارضه تدوین شده است.
بررسی دلایل خونریزی لثه
خونریزی لثه معمولاً به دلیل التهاب لثه یا بیماریهای پیشرفتهتر لثه مانند پریودنتیت رخ میدهد. شناسایی و درمان به موقع توسط دندانپزشک میتواند از پیشرفت مشکل جلوگیری کند. برخی از مهمترین دلایل خونریزی در لثه عبارتند از:
۱. التهاب لثه (ژنژیویت)
شایعترین علت خونریزی لثه، التهاب لثه یا ژنژیویت است. این بیماری معمولاً در اثر تجمع پلاک میکروبی روی دندانها ایجاد میشود. پلاک شامل باکتریها و مواد غذایی باقیمانده است که اگر بهطور منظم با مسواک و نخ دندان پاک نشود، منجر به التهاب، قرمزی و خونریزی لثه میشود.
مهمترین نشانههای این عارضه تورم لثه، قرمزی، حساسیت و خونریزی هنگام مسواک زدن یا استفاده از نخ دندان است که با رعایت بهداشت دهان، جرمگیری منظم توسط دندانپزشک و استفاده از دهانشویههای آنتیباکتریال برطرف میشود.
۲. پریودنتیت (بیماری پیشرفته لثه)
اگر ژنژیویت درمان نشود، ممکن است به پریودنتیت تبدیل شود. در این شرایط، عفونت به بافتهای عمقیتر لثه و استخوان نگهدارنده دندان نفوذ میکند. در صورت مشاهده علائمی همچون خونریزی شدید، لقی دندان، بوی بد دهان و تحلیل لثه باید به پزشک مراجعه کنید تا تحت درمانهای تخصصی شامل جرمگیری عمقی، جراحی لثه و در موارد شدید پیوند بافت لثه قرار بگیرید.
۳. مسواک زدن یا نخ دندان کشیدن نادرست
گاهی خونریزی لثه به دلیل آسیب مکانیکی ایجاد میشود. استفاده از مسواکهای خیلی سفت یا فشار بیش از حد هنگام مسواک زدن میتواند به بافت لثه آسیب بزند. همچنین کشیدن نخ دندان بهصورت نادرست ممکن است منجر به خونریزی شود. برای رفع این مشکل کافیست از مسواک نرم، تکنیک صحیح مسواک زدن و نخ کشیدن استفاده کنید.
۴. کمبود ویتامینها و مواد معدنی
برخی از ویتامینها و مواد معدنی نقش مهمی در سلامت لثهها دارند. بنابراین کمبود آنها در بدن میتواند از دلایل خونریزی لثه باشد. البته با مصرف میوهها و سبزیجات تازه، مکملهای غذایی در صورت نیاز و رژیم غذایی متعادل به راحتی میتوان این عارضه را بهبود بخشید.
- کمبود ویتامین C: باعث اسکوروی و خونریزی لثه میشود.
- کمبود ویتامین K: در فرآیند لخته شدن خون نقش دارد و کمبود آن منجر به خونریزی مداوم لثه میشود.
۵. تغییرات هورمونی
تغییرات هورمونی در دوران بارداری، قاعدگی یا یائسگی میتواند حساسیت لثهها را افزایش دهد. در این شرایط، حتی تحریکات خفیف نیز ممکن است باعث خونریزی شود.

۶. مصرف برخی داروها
داروهای رقیقکننده خون (مانند وارفارین یا آسپیرین) میتوانند توانایی بدن در کنترل خونریزی را کاهش دهند. همچنین برخی داروهای ضدتشنج یا داروهای فشار خون ممکن است باعث تورم و خونریزی لثه شوند. مشاوره با پزشک در صورت بروز خونریزی شدید و تنظیم دارو تحت نظر متخصص راهکاری مطمئن برای رفع این مشکل است.
۷. بیماریهای سیستمیک
برخی بیماریهای عمومی بدن نیز میتوانند باعث خونریزی لثه شوند:
- دیابت: بیماران دیابتی مستعد عفونتهای لثه هستند.
- اختلالات خونی: مانند هموفیلی یا لوسمی.
- بیماریهای کبدی: که روی فرآیند انعقاد خون تأثیر میگذارند.
8.استرس و ضعف سیستم ایمنی
استرس طولانیمدت میتواند عملکرد سیستم ایمنی را کاهش دهد و بدن را در برابر عفونتهای دهانی آسیبپذیر کند. این وضعیت احتمال خونریزی لثه را افزایش میدهد. بهترین راهکار برای مدیریت استرس از طریق ورزش، مدیتیشن و خواب کافی است.
۹. عادات غلط و سبک زندگی ناسالم
- سیگار کشیدن: جریان خون در لثهها را کاهش داده و روند ترمیم بافت را کند میکند.
- رژیم غذایی نامناسب: مصرف زیاد قند و غذاهای فرآوریشده خطر التهاب لثه را افزایش میدهد.
- عدم مراجعات منظم به دندانپزشک: تأخیر در جرمگیری و چکاپ باعث پیشرفت مشکلات لثه میشود.
نتیجهگیری
دلایل خونریزی لثه میتواند بین یک مشکل ساده ناشی از مسواک زدن نادرست تا نشانهای از بیماریهای جدی لثه یا سیستمیک متغیر باشد. بیتوجهی به این علامت هشداردهنده ممکن است به از دست رفتن دندانها یا حتی بروز عوارض در سایر ارگانهای بدن منجر شود. رعایت بهداشت دهان و دندان، تغذیه سالم، ترک عادات مضر و مراجعات منظم به دندانپزشک از مهمترین راهکارهای پیشگیری و کنترل خونریزی لثه است. در صورت ادامهدار بودن خونریزی، مراجعه به متخصص دندانپزشکی یا پزشک ضروری خواهد بود.

